पुरीनंतर आम्ही कोणार्कच्या सूर्यमंदिराला भेट दिली. हे मंदिर म्हणजे भारतीय शिल्पकलेचा एक अद्भूत नमुना आहे. १३ व्या शतकात राजा नरसिंहदेव यांनी बांधलेले हे मंदिर एका अवाढव्य रथाच्या आकारात असून त्याला २४ चाके आणि ७ घोडे आहेत. या मंदिराची भव्यता आणि त्यावरील कोरीव काम पाहून थक्क व्हायला होते. त्यानंतर आम्ही पश्चिम बंगालमधील मायापूरला पोहोचलो. इस्कॉनचे मुख्य केंद्र असल्यामुळे तिथला परिसर अतिशय प्रशस्त आणि वैभवशाली होता. पण तिथे गेल्यावर माझ्या मनाची तगमग सुरू झाली. एकीकडे सतत चालणारा "हरे कृष्ण" मंत्राचा जप आणि दुसरीकडे घर-कॉलेजची लागलेली हुरहूर, यामुळे मी व्याकुळ झालो होतो. खिशात पैसे नव्हते आणि कोणालाही न सांगता इतक्या लांब आल्यामुळे एक प्रकारची भीती मनात घर करून बसली होती. शेवटी तिथून बाहेर पडण्यासाठी मी एक खोटे कारण सांगितले की माझी आई आजारी आहे.